Пишува: Александар НАУМОСКИ, член на Извршниот одбор на СДСМ
Политичко „јасновидство“, Ванѓа од Петрич: Обвинител и полицаец преку „чувство“
Најневеројатниот феномен во настапите на Мицкоски е неговата навика да дели правденост преку улоги што не му припаѓаат. Тој редовно пред медиумите изјавува дека „чувствува“ оти одредени постапки во Јавното обвинителство или МВР ќе завршат на одреден начин, или пак дека одвнатре „ги знае“ сите детали од истрагите.
Ова не е интуиција, туку директно признание за сериозна партизација и системски скандал. Кога шефот на извршната власт знае што се случува зад затворените врати на обвинителството, тоа значи две нешта:
- Или врши директен притисок врз независните правосудни органи;
- Или користи класична политичка манипулација, каде законите и доказите се заменуваат со неговото лично „чувство“ за тоа кој е виновен, а кој невин.
Ветувања за правда наспроти реални скандали
Мицкоски дојде на власт под знамето на бескомпромисна борба против корупцијата. Но, додека обвинувањата од минатото служат за политички реваншизам, неговото сопствено опкружување брзо западна во серија на скандали.
Јавните набавки и распределбата на народните пари продолжуваат да бидат под превезот на нетранспарентност. Типичен пример за тоа е организацијата на настани како прославата на Гета за Независност — каде милионски суми од народниот буџет се трошат за скапи агенции, продукциски кувања и партискии-клиентелисти, додека граѓаните преживуваат со социјални трошки. Борбата против корупцијата запре токму таму каде што почнуваат интересите на ДПМНЕ.
Заборавениот земјоделец: Популизам наместо пласман и поддршка
Додека премиерот од своите климатизирани канцеларии бара „да говориме за убави работи“, македонското село се соочува со вистински колапс. Ветувањата за сигурен откуп, загарантирани цени и навремени субвенции за земјоделците останаа само изборни пароли.
Денес, македонскиот земјоделец е препуштен на милост и немилост на прекупците, цените на репроматеријалите рушат рекорди, а откупните цени на земјоделските производи и добитокот не ги покриваат ниту основните трошоци за производство. Наместо системска агрореформа и стратегија за развој на руралните средини, власта нуди бирократски лавиринти, доцнење на исплатите и популистички средби пред камери. Хаосот во аграрот го празни македонското село, додека Владата го игнорира фактот дека без домашно производство, цените на храната во маркетите стануваат неподносливи за сите граѓани.
Закани по живот за премиерот, молк за сите други
Забележителен е уште еден наратив: Мицкоски редовно се претставува како жртва. Речиси во секој кризен период, тој излегува со тврдења дека му се закануваат по живот и дека неговата безбедност е загрозена. Меѓутоа, кога функционери од опозицијата, новинари или критичари се соочуваат со закани, линч во јавноста и притисоци, тоа не го подгрева неговиот интерес. Државниот апарат реагира молскавично само за неговиот профил, додека безбедноста на сите останати граѓани и политички противници е нивни сопствен проблем.
Академска „елита“ создадена во семеен балон
Мицкоски денес живее и настапува како дел од политичката елита, изолиран од суровата реалност на обичниот човек. Но, кога ќе се погледне неговата кариера, таа е изградена во длабоко заштитен систем:
- Образование и кариера кај татко му: Академското издигнување и неговото прво вработување како професор на Машинскиот факултет во Скопје се директно поврзани со неговиот татко, кој беше долгогодишен професор на истиот катедрален оддел.
- Без пазарен тест: Без ниту еден ден реално искуство во приватниот сектор или на слободниот пазар на труд, тој се искачи директно во високата политика и академска сфера.
Окружување без биографија: Партијата како единствено прибежиште
Како изгледа неговиот тим? Доволно е да ги погледнете кадрите со кои е опкружен во Владата и партиското раководство. Мнозинството од нив немаат никакви кариерни достигнувања надвор од партиските канцеларии. ДПМНЕ е нивното единствено кариерно прибежиште – место каде што партиската книшка и полтрноство, заменува дипломи, знаење и квалификации. Луѓе без лична сопственост во знаењето се најлесни за контролирање, а тоа му овозможува на Мицкоски да владее без опозиција внатре во сопствените редови.
„Да зборуваме за убави работи“ е само слатка пилула за јавноста додека системот се уназадува. Време е да престанеме да слушаме за „чувствата“ на премиерот и конечно да прозборуваме за фактите – за народните пари, за хаосот во земјоделието, за партизираните институции и за измамените очекувања на граѓаните. Патриотизмот им е професија, само за владеење.