Во општина Глифада, на јужниот брег на Атина, е прогласена вонредна состојба по разорната бура која ја претвори урбаната инфраструктура во тесно грло за вода, кал и шут. Во невремето загина 56-годишен пешак, кој бил однесен од надојдените води и останал заглавен под автомобил.
Одлуката за вонредна состојба, донесена од грчкото Министерство за внатрешни работи, отвора пат за итни финансиски средства за општината. Целта е да се процени обемот на штетите и да се започне со неопходни санации на улиците и инфраструктурата.
Градоначалникот Ѓоргос Папниколау ја нарече ситуацијата невидена за најстарите жители. Општинските служби биле на терен непрекинато од претходната ноќ. Во јавните изјави се споменуваат камиони полни со камен, нанос и отпад, па дури и тоалети и мијалници што се симнале од планината, како последица на нелегалното фрлање отпад.
Жителите посочуваат дека поплавите се хроничен проблем, влошен со неконтролираното урбано ширење и шумските пожари на планината Имитос. Природните површини што впиваат вода се заменети со бетон, а оголените падини ја губат способноста да ја задржат почвата, што секој пороен дожд го прави ризичен за инфраструктурата.
Бурниот бран донесе опасни поплави и на други локации во Грција. Пријавени се и други жртви, вклучително припадник на крајбрежната стража во Пелопонез. Овие настани ја потсетуваат јавноста дека екстремите се директен ризик за живот и за службите што интервенираат.
Дел од јавната дебата е дали управувањето со ваквите ситуации се сведува на реакција по катастрофата или на превенција пред неа. Кога градоначалникот зборува за камиони полни со отпад „симнати од планината“, тоа не е само опис на порој, туку и метафора за години толерирани прекршувања, недоволна контрола и урбанистички притисок. Вонредната состојба во Глифада е локален аларм, но и сигнал за поширок проблем: климата можеби го забрзува ритамот на екстремите, но ранливоста ја создава човекот.