Заканата на Елон Маск оваа недела да формира сопствена политичка партија не е прв пат тој да флертува со идејата.
Во 2022 година, непосредно пред да се вклучи силно во републиканската политика, Маск размислуваше за самостојно политички напаѓање во серија објави на социјалните мрежи, велејќи дека не се чувствува како дома ниту во Демократската ниту во Републиканската партија.
„Партија поумерена по сите прашања од претставниците или демократите би била идеална“, објави Маск на X, тогаш познат како Твитер, во мај 2022 година.
Потоа Маск изгледа привремено крена раце за трета партија и наместо тоа почна да влева пари во десничарски групи во САД. Но, сега тој се враќа на идејата за трета американска партија, при што тој и претседателот Доналд Трамп повторно се расправаат околу републиканскиот мега-закон што би можел да го зголеми националниот долг за 3,3 трилиони долари.
Маск не ги образложи своите планови за партијата освен името „Американска партија“ и нејзиниот фокус на долгот. Експертите за NBC News велат дека Маск ќе се соочи со тешка битка ако одлучи да се обиде да изгради нова партија.
Трамп одговори на објавата на Маск со закана дека ќе ја намали владината поддршка за бизнисите на Маск, велејќи дека неговата администрација може да го „изеде Елон“. А непопуларноста на Маск, вклучително и меѓу оние кои не се идентификуваат со ниту една од главните партии, би го направила малку веројатна личност да основа трета политичка партија. Меѓу политички независните, 59% го гледале негативно, а 29% го гледале позитивно во анкетата на регистрираните гласачи на Универзитетот Квинипиак минатиот месец, анализира телевизијата.
Сепак Маск има пристап до огромни ресурси како најбогат човек во светот, главно поради неговите удели во Тесла и СпејсИкс, а контролира и значаен медиум во Х. Овие средства би можеле да бидат корисни за основање политичка партија.
Бројот на регистрирани независни и членови на трети партии исто така расте, бидејќи гласачите се одвојуваат од двопартискиот систем со зголемено темпо. Демократската и Републиканската партија со децении речиси целосно го држат американскиот политички систем под контрола, и иако независните кандидати се избираат во Конгресот, вклучувајќи двајца кои моментално се во Сенатот, тие генерално се состануваат со главните партии и не функционираат како вистински кандидати од трети страни. Главните партии редовно ги менуваат државните закони или преземаат други чекори за да ги спречат третите партии да се пријават на гласачкото ливче.
Ричард Вингер, долгогодишен застапник за полесен пристап до гласачките ливчиња за третите партии, рече дека не е сигурен што да каже за најавата на Маск.
„Тој е толку лекомислен. Постигна многу во животот, но гледајќи го во политиката, изгледа толку несериозен“, смета тој.
Минатата година, Маск стана најголемиот трошаџија во републиканската политика, давајќи повеќе од 290 милиони долари за да му помогне на Трамп да се врати во Белата куќа. Тој, исто така, ја промовираше десничарската политика низ целиот свет, вклучително и германската партија која ги минимизираше нацистичките злосторства. Но, тој се дистанцира од многу републиканци откако се повлече од администрацијата на Трамп пред еден месец.
Малку трети партии постигнаа голем успех
Малку мали трети партии, како што се Либертаријанската и Зелената партија, одржуваат конвенции и кандидираат кандидати за функции, но нивните победи се малку. Многу други обиди за трети партии, како што е Прогресивната партија на поранешниот претседател Теодор Рузвелт во 1912 година, не траеја долго.
Американскиот систем е исклучок на глобално ниво. Демократиите во Канада, Европа и на други места обично имаат повеќепартиски системи, честопати со партии кои формираат коалиции едни со други за да освојат контрола во законодавните комори.
Бернард Тамас, професор по политички науки на Државниот универзитет Валдоста во Џорџија, рече дека Маск ќе мора да надмине многу пречки за да воспостави трета партија.
„Не е како водење бизнис“, рече тој. „Мора да биде повеќе како општествено движење. Мора да биде нешто од базата, каде што луѓето се мотивирани и енергични да се борат.“
И иако Маск се чини дека помогна да се енергизираат некои гласачи на Трамп во нестабилните држави минатата година, вистински конкурентна трета партија би вклучувала многу поголема организација.
„Дури и да можеше да вложи многу пари, не можеше да ја реплицира институционалната структура што ја имаат овие две партии. Отворено прашање е дали може да го направи тоа или не, но парите не се доволни. Парите не се единствената пречка пред третите партии“, анализираат експертите.