Актуелно

Кабинетот на израелскиот премиер Бенјамин Нетанјаху и нареди на армијата да се подготви за целосно затворање на …

Во непосредна близина на главната улица Благоја Стефковски во скопската населба Триангла-Маџари, никнува мини-депонија помеѓу десетици куќи …

Еден член на екипажот загинал, а тројца се водат како исчезнати по избувнувањето на пожар на товарен …

Основното јавно обвинителство Велес, постапувајќи во оформен предмет против едно лице за кривични дела измама и надрилекарство, …

Бугарската претседателка, Илијана Јотова, најави дека ќе побара оставка од началникот на Националната служба за обезбедување, генерал-мајор …

Шедесет и двегодишен маж е пронајден починат во својот дом на подрачјето на општина Ѓорче Петров во …

Париз го продолжува полицискиот час со кој се ограничува движењето во делови од градот до понеделник, додека …

Претседателката на ЛДП, Моника Зајкова, ја предупреди јавноста дека најголемата закана за македонското општество не доаѓа само …

Премиерот Христијан Мицкоски, на свечената академија по повод 23 Октомври – Денот на македонската револуционерна борба, предупреди …

Пишува: Александар НАУМОСКИ, член на Извршниот одбор на СДСМ Ако во политиката постоеше олимписка дисциплина „скокање на ставови и атлетско превртување на зборови“, нашиот премиер Христијан Мицкоски не само што ќе освоеше златен медал, туку ќе ги срушеше и сите светски рекорди. Сѐ уште ни одѕвонуваат во ушите громогласните изјави од опозициските денови. Сценариото беше епско: тој застанат пред говорница, решителен, со раката на срце н на коленици, каде со драматичен тон се колнеше дека: додека тој дише и додека ДПМНЕ постои, името „Северна“ нема да му помине преку уста“ и дека Договорот со Бугарија ќе биде заменет, поништен или барем преиначен со „одложено дејство“. А потоа дојде денот за заклетва. Со еден длабок здив и со елегантно анулирање на сѐ што кажувал додека дојде на власт по СЕДУМ години, премиерот пред целата јавност го изговори магичниот збор „Северна“. А кога новинарите, зачудени од оваа ненадејна амнезија, го прашаа што се случи со „никогаш“, добивме одговор што заслужува место во сите учебници по логика: „Реалноста е друга кога ќе влезете во институциите“. Преведено на обичен јазик: „Тоа што ви го зборував на митинзи беше за гласови, а ова сега е за фотељи“. Истото се случи и со познатиот „француски предлог“ и уставните измени. Пред изборите тоа беше „диктат под бугарска палка“ и „предавство од највисок ранг“. Денес? Денес тоа е „софистициран дипломатски процес во кој бараме одложено дејство“. Ставот не е сменет, не дај Боже, само е „модифициран за подобрување на нашата преговарачка позиција“. Но, вистинската уметност на неговото владеење започнува кога ќе го прашате за резултатите. По скоро три години на власт, ако го прашате премиерот зошто платите не растат со брзината на светлината како што беше ветено, или зошто цените во маркетите го рушат плафонскиот стандард, одговорот никогаш не е во неговиот кабинет. …