„Ништо не може да ја намали болката на семејствата што ги загубија своите најмили или се соочуваат со последиците од трагедијата, но можеме и мораме да направиме се што е во наша моќ ваквите трагедии никогаш повеќе да не ни се повторат“, изјави претседателката Гордана Сиљановска-Давкова на завршната сесија на „Меѓународната конференција за институционалните и клиничките аспекти и решенија по пожарот во Кочани“, што се одржува денеска во Скопје.
Трагедијата во Кочани не останува само доживотно болен спомен, туку останува обврска и постојан потсетник, а фактот за што денеска зборуваме, според Сиљановска-Давкова, е доказ дека сме решени ваквите трагедии да не нè затекнат никогаш неподготвени.
Според неа, зад статистиките стои нечие име, семејство и живот. Преживеаните и нивните семејства, како што рече, ќе ја носат траумата доживотно, а ние имаме обврска да бидеме со нив, и покрај нив, поддржувајќи ги.
– Ништо не може да ја намали болката на семејствата што ги загубија своите најмили или се соочуваат со последиците од трагедијата, но можеме и мораме да направиме се што е во наша моќ ваквите трагедии никогаш повеќе да не ни се повторат. Кочанската апокалипса ни остави длабока рана, предочувајќи ни дека без стандарди, правила и одговорност, ниту една дејност не може безбедно да функционира и ништо ама апсолутно ништо не смее да биде поважно од правото на живот, тоа им го должиме на починатите, на преживеаните, но и на сите граѓани – порача Сиљановска Давкова.
Трагедијата во Кочани, според Сиљановска-Давкова, беше момент на национален шок, длабока човечка болка, ерупција на сочувство и солидарност, но и момент на политичка и општествена катарза – пред огледалото на совеста и одговорноста се најдовме сите и сè уште сме, посочувајќи дека „со крајот на животот ќе ја помнам сликата од утрото по трагедијата“.
– Сите посакувавме лекарите да го направат не само нужното и можното, туку и неможното. Јас верував во знаењето, искуството и пожртвуваноста на лекарите и медицинскиот персонал. Една година потоа мислам дека донесовме вистинска политичка и медицинска одлука кога решивме да побараме помош однадвор. Брзо воспоставената и интензивна координација меѓу македонските институции и здравствениот систем и меѓународните партнери овозможија спасување на многу млади животи. Ме восхитија хуманоста и солидарноста на нашите соседи, брзината на активирањето на европскиот механизам за цивилна заштита, но и солидарноста на сиот свет -рече Сиљановска-Давкова.