Да се искачи Триглав (2.864 м), највисокиот врв на Словенија и симбол на словенечкото планинарство, не е обична прошетка. За многумина тоа е сон, за некои личен предизвик, а за оние што еднаш ќе застанат на неговиот врв – искуство што останува засекогаш.
Група од 24 планинари тргна со иста цел, но со различни приказни. Некои за првпат се соочуваа со ваков предизвик, други веќе имаа планинарско искуство, кај дел дилемата преовладуваше – дали ќе успеат.
Одговорот го добија неколку дена подоцна, кога сите 24-ца застанаа на врвот.
Овој успех не беше случаен. Зад него стоеше внимателна подготовка и организација. Наместо искачувањето да започне директно од долината, ноќта беше помината во планинарскиот дом Планика, сместен на надморска височина од околу 2.400 метри.
Токму затоа последниот ден, и покрај стрмните карпи, изложените делници и обезбедените патеки со сајли, тимот се движеше сигурно и без поголеми проблеми.
Патот до Триглав не е само физички напор. Последниот дел од искачувањето бара концентрација, дисциплина и доверба. На неколку места движењето е возможно само со помош на челични сајли и клинови, а секој чекор мора да биде внимателен. За луѓето кои првпат се среќаваат со ваков терен, тоа може да биде и психолошки предизвик.
Токму таму најмногу се почувствува значењето на искусните водичи. Нивното знаење, смиреност и способност да им влеат сигурност на учесниците беа клучни за успешно реализирање на целата тура. Многумина кои на почетокот не беа сигурни дека ќе стигнат до врвот, успеаја благодарение на охрабрувањето, правилното темпо и чувството дека не се сами.
Една од најважните лекции од ова искуство беше дека во планина не победува најбрзиот. Токму затоа никој не беше исцрпен до крајни граници, а деновите по искачувањето поминаа без последици или повреди. Во планинарството темпото не се мери со брзина, туку со тоа дали целиот тим ќе стигне безбедно до целта.
Покрај физичката подготвеност, ваквите тури бараат и сериозна логистичка организација. Од превозот, распоредот, резервните планови, сместувањето и исхраната, па сè до безбедносните процедури – секој детал има свое значење. Голема улога имаа и возачите, кои со одговорно планирање на рутата и смените зад воланот придонесоа патувањето да помине безбедно.
На крајот, најголемата победа не беше самиот врв. Најголемата победа беше тоа што сите 24 планинари безбедно се искачија и безбедно се вратија дома.
Триглав 2026 покажа како изгледа вистински тим – луѓе кои си веруваат, се поддржуваат, не оставаат никого зад себе и знаат дека успехот не се мери со тоа кој прв ќе стигне, туку дали сите заедно ќе ја завршат мисијата.
Планините секогаш ќе бидат таму. Но ваквите луѓе и ваквите моменти се она што ги прави незаборавни.
Турата беше организирана од планинарскиот клуб Скопска Црна Гора
Фотографиите се преземени од членовите на планинарската група
М.Т.