Постојат многу табуа, кои на прв поглед се бесмислени. Или барем непродуктивни. На пример, ако водиш борба за власт, зошто би имал табу и би се згрозувал од идејата да извадиш валканици дури и од личниот живот за политичкиот противник?
Ваков е, онаков, е, гледајте каков е, уа, пу, смејте му се, нека цркне! Па, затоа што со тој однос само еднаш или двапати можеш да поразиш противник, и потоа твоите непријатели ќе сфатат дека за да се справат со говедо како тебе, им треба да најдат некое нивно говедо, уште порасипано од тебе.
Твојот безобразен и безобѕирен пристап, тој има да го примени против тебе. Затоа и постојат таканаречените „џентлменски договори“меѓу политичките соперници, кои дефинираат што смее да се пипа, а што не смее и е табу.
Пишува
Нено БОГДАН
ЦЕЛИОТ ТЕКСТ МОЖЕ ДА ГО ПРОЧИТАТЕ ВО НАЈНОВИОТ БРОЈ ОД НЕДЕЛНИКОТ “ФОКУС” КОЈ ШТО МОЖЕТЕ ДА ГО КУПИТЕ И ВО ЕЛЕКТРОНСКА ФОРМА НА ОВОЈ ЛИНК