„Големите“ партии не успеваат да постигнат консензус за една изборна единица, што ќе им овозможи на „малите“ партии шанса самостојно да изборат влез во парламентот и потоа да водат автономни политики.
Истовремено, пак, тие експресно постигнаа консензус за законски измени, кои го отежнаа учеството на граѓанските иницијативи на локалните избори.
Едноставно, зошто да ризикуваат пратеници и советници од „помали“ политички субјекти и граѓански иницијативи да одлучуваат на која страна ќе натежне мнозинството и да отвораат болни теми и прашања, независно што тоа ѝ оди во прилог на демократијата?
Пишува
Влатко СТОЈАНОВСКИ
ЦЕЛИОТ ТЕКСТ МОЖЕ ДА ГО ПРОЧИТАТЕ ВО НАЈНОВИОТ БРОЈ ОД НЕДЕЛНИКОТ “ФОКУС” КОЈ ШТО МОЖЕТЕ ДА ГО КУПИТЕ И ВО ЕЛЕКТРОНСКА ФОРМА НА ОВОЈ ЛИНК