Сто неповратно изгубени години

Во тоа е стравот за нашата заедничка лична граѓанска, национална и државна трагедија: и по сто години да не бидеме таму каде што сме денес!?

Влегувањето во европското семејство на народите не ни гарантира ништо, но барем ни дава шанси да се бориме за една подруга и поперспективна иднина.

И што е уште поважно, да не бидеме земја што ќе има иднина, но ќе нема кој да чекори по неа!?

Пишува
Ристе ЉУБОТЕНСКИ

ЦЕЛИОТ ТЕКСТ МОЖЕ ДА ГО ПРОЧИТАТЕ ВО НАЈНОВИОТ БРОЈ ОД НЕДЕЛНИКОТ “ФОКУС”